Afgelopen tijd #3

Schermafbeelding 2015-07-24 om 09.37.54
Okkkk dit lijkt wel de enige manier om voor mij via deze blog te communiceren tegenwoordig! Met ‘afgelopen tijds’. Maar ohnee, vrees niet, morgen komt er een blog online over een zomer bucketlist die ik samen met ’n vriendin heb gemaakt. Waarschijnlijk de minst impressive bucketlist éver. Maar oke. Morgen meer daar over.

Ok, op naar de afgelopen tijd.

Veel chillen met vrienden, genieten van de zon, eten, drinken, veel praten, veel lachen, soms iets te laat slapen, en dan weer te vroeg opstaan. Ik pakte het tekenen weer een beetje op (moest ook wel met m’n 2015 to do voor juli). Ik las veel in 100 Years of Solitude. Ik zette een lamp in elkaar (kabel strippen met een schilmesje – heel verantwoord-, fitting monteren, stroom er af, kroonsteentje monteren, ik ging niet dood en de lamp doet het ook nog echt!) (linker foto van hierboven zie je mijn elektrotechnische “werkplek”)(rechts zijn gewoon m’n benen die heel artistiek tegen de muur leunen terwijl ik me verveelde in bed)

Afgelopen week kreeg mijn overvolle hoofd ineens nog wat druppeltjes te verduren en water vloeide over de randen van mijn hersenpannetje. Ik was vroeg opgestaan en schreef bijna onafgebroken vanaf het moment dat mijn koffie klaar was, tot de vriendin waarmee ik afgesproken had aanbelde. Ik denk dat ik wel 4,5 uur geschreven heb. In mijn mooie Le Petit Prince boekje die ik ooit van een van mijn zussen kreeg. En toen de volgende dag weer een flink aantal uur.

Schermafbeelding 2015-07-24 om 09.37.31

Alles wat er gebeurd is afgelopen 2 maanden. Zo ver ik alles nog wist. Alles waarvan ik het wil onthouden, om later misschien beter te snappen, om van te leren, maar ook alles waarvan ik het te pijnlijk vind om het in m’n hoofd te houden. Schrijven schrijven schrijven. M’n handen en schouders deden er pijn van maar het moest er uit.

Schrijven is echt zo fijn hè. Ik heb vaak periodes dat ik veel schrijf. En dan schrijf ik ook vaak “wat is schrijven toch fijn.” En dan toch doe ik het daarna niet meer. (Waardoor ik vervolgens 5 uur achter elkaar moet schrijven om álles wat er gebeurd is te kunnen noteren)

Het boekje, wat voor de ene helft volstaat met mijn ‘dankbaarheidsdagboek’ en met blijdschap en verdriet en trials and tribulations van toen Tom en ik nog samen waren, en wat voor de andere helft nu vol staat met gesprekken en gebeurtenissen vlak voor en na het uitgaan, is bijna vol. (Oh my, meneer Jensma van Nederlands zou deze zin echt niet goedgekeurd hebben) Gelukkig heb ik nog 1000 andere notitieboekjes die hierna kan bekladden met de kronkelingen die anders alleen leven in de duistere hoekjes van mijn emotionele innerlijke leven. (ik zie nu eigenlijk gewoon een bak met krioelende wormen voor me)(omggggg kent iemand die aflevering van Kippenvel? Ik moet daar áltijd aan denken. En ommggg die themesong! Wat een nostalgie!)

Ok schatjes. Bedankt dat ik weer even mijn wordvomit hier kon delen. Fijne dag.

Liefs, Fleur

5 Comments

  1. Henriette 24 juli 2015

    Lieve Anne-Fleur

    Wat goed dat je dat gedaan hebt. Dat schrijven, dat onder ogen zien, dat structureren, dat voelen op een andere manier. Er is heel veel gebeurd en ik heb met bewondering van af de zijlijn ‘toegekeken’. Zo krachtig, de keuzes die je maakte, de dingen die je deed en hebt geregeld.Ik ben trots.
    Schrijven als iets diep zit, moeilijk is, verdrietig voelt… Wat een proces. Maar jij doet het.
    Ga zo door.
    Schrijven, lekker koken en eten, tekenen, zingen, schrijven, doen; leven.
    En, dat van die lamp… Goed hoor!.
    Wisten we niets van; die technische stroomknobbel.
    In het weekend maar weer een nieuw opschrijfboekje kopen.
    Liefs,
    Henriette

    Beantwoorden
  2. Kim 24 juli 2015

    Lieve jij,
    Wat goed dat je bent gaan schrijven. Ik denk dat dat vaak enorm goed kan helpen. Voor mij doet dat het vaak in elk geval wel! Misschien niet direct (al maakt het ook wel fijn je hoofd leeg), maar zeker wel op de lange termijn!

    Ik hoop dat je nog een fijne vakantie zult hebben.
    Liefs Kim

    Beantwoorden
    • Anne-Fleur 25 juli 2015

      Ja dat denk ik ook! Je hebt er altijd wel iets aan:) Fijn dat ’t jou ook vaak helpt!
      En mocht het niet helpen is het altijd ‘leuk’ voor later ;-)
      Dankjewel, jij ook!
      Liefs, Fleur

      Beantwoorden
  3. Ilse 5 augustus 2015

    Oe, dit klinkt goed! Ik schrijf tegenwoordig nog amper met de hand. Vind ik best wel jammer, maar ik heb de rust er gewoon niet voor. Er waren tijden waarop ik ook uren achtereen kon schrijven in zo’n notitieboekje. Heerlijk was dat. Maar hé, jij hebt dus nog meer notitieboekjes? Ga je die ook eens laten verschijnen in je blogpost? Ik hoop het, want notitieboekjes zijn leuke dingen om te zien verschijnen in blogs! In welke ga je nu bijvoorbeeld beginnen?

    Beantwoorden
    • Anne-Fleur 6 augustus 2015

      Ja wat je over rust zegt herken ik wel.. ik dacht dat ik ’t ook niet (meer) kon, maar toen deed ik het en ging het toch wel prima. Het is ook gewoon weer even wennen denk ik.. Want inderdaad, die uren achtereen schrijven, zo fijn! Haha ohh ja leuk, ik zal ze eens laten zien!:-)

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *