Maandelijks verhaal #4: Het FAM mysterie

Uhmm… afgelopen week was ik een hele dag in de war. Ik snapte het niet.
Toen ik ’s ochtends wakker werd lag er een pakje voor onze deur van Bol.com. In dat pakje zat het boek Taking Charge of Your Fertility – the definitive guide to natural birth control, pregnancy achievement, and reproductive health door Toni Weschler. Nou had ik dit boek op m’n bol verlanglijstje staan, maar ik had ‘m niet zelf gekocht.. 
Ik heb namelijk geen doekoes en was ook een beetje bang dat ik ’t boek dan zou kopen en dan niet zou gaan lezen.. non-fictie is namelijk niet echt mijn ding. Saaaai.
Maar goed, met mijn hoofd in een constante staat van “wat de.. HOE KOM IK AAN DIT BOEK IK SNAP HET NIET!!!!!!!” (als ik daar geen rimpels aan over heb gehouden..) ben ik het gaan lezen. En nu is het uit. (En ik snap het nog steeds niet, bedankt Secret Santa!!)

Oke, dat was het mysterie, nu de FAM. Even een korte uitleg over wat er in het boek staat. 

Het boek legt een bepaalde manier van anticonceptie of wel zwanger-worden uit: Fertility Awareness Method (FAM). Dit is een geheel natuurlijke manier van anticonceptie, die gebaseerd is op het feit dat het vrouwelijk lichaam duidelijke signalen uitgeeft tijdens verschillende periodes van haar cyclus.

Het boek begint met wat algemene uitleg; waarom FAM niet beter bekend is, waarom het bijhouden van je vruchtbaarheidstekenen zo veel voordelen heeft (bijvoorbeeld bij het herkennen van onvruchtbaarheid, of juist bij het herkennen van dingen die super normaal zijn), leuke plaatjes en uitleg van de anatomie van de vagina en de penis (HIHIHIHIHIH), en uitleg van hoe menstruatie werkt en welke verschillende fases in je cyclus zitten.

Daarna gaat het al wat meer specifiek in op FAM. Om FAM als anticonceptie te gebruiken betekent het dat je dagelijks de 3 belangrijkste vruchtbaarheidstekenen in de gaten moet houden: je basale lichaamstemperatuur, baarmoederhalsslijm (het boek heeft het over cervical fluid, en die term ga ik overnemen hier), en de positie van de baarmoeder (cervical position).

Temperatuur: Deze meet je op het moment dat je wakker wordt. Op het moment dat je ovulatie heeft plaatsgevonden schiet je temperatuur (als het goed is) omhoog. Aan je temperatuur kun je dus zien of en wanneer je ovulatie heeft plaatsgevonden.
Cervical fluid: Er zijn verschillende ‘soorten’ van vloeistof, deze verschillen per fase van je cyclus en brengen verschillende sensaties met zich mee. Wat ik hiermee bedoel: als je geen vloeistof hebt voelt het droog, als je ‘slippery’ doorzichtige vloeistof hebt voelt het nat.. oke in het boek staat dit allemaal heel duidelijk beschreven ;-)  Hoe natter, doorzichtiger en ‘slippery’ de cervical fluid is, hoe dichter je bij je eisprong zit. (Dus enorm veel kans op zwangerschap).
Cervical position: Ja ja, je baarmoeder kan bewegen. Rond je ovulatie denkt je baarmoeder: “YOLO ik ga omhoog en open staan, kom maar met je spermoidz.” Dus dan weet je dat. (Dit is trouwens een ‘optional sign’, je hoeft de positie niet per sé bij te houden om te weten of je vruchtbaar bent of niet op dat moment. Maar het biedt extra veiligheid).

Het boek legt verder uit hóe je al die fertility signs bijhoudt, hoe je het kunt herkennen als er iets niet helemaal ‘normaal’ is, hoe je het beste wel en/of niet zwanger kunt worden, hoe je meer kans hebt op een jongetje of een meisje (ja serieus!), en dat je met FAM ook geen risico op AIDS meer loopt. (GRAPJE, NIET WAAR. Altijd een condoom gebruiken als je niet zeker weet of het safe is.)

Ik ben echt super blij met het boek! En ben al op zoek naar een thermometer. Of ik het echt als anticonceptie wil gaan gebruiken weet ik nog niet, maar hoe vet is het dat je kunt checken of alles een beetje normaal verloopt. Want het lichaam is echt bizar; zo knap hoe alles in elkaar zit.

Oja, en wist je dat een vrouw dus eigenlijk maar 2 dagen per maand vruchtbaar is (eigenlijk maar 1, maar je weet nooit of je misschien een dubbele eisprong hebt). Een man, daarentegen, is ELKE DAG vruchtbaar. Toch vreemd hè, dat het dan zo gegaan is dat wíj ons lichaam vol moeten plempen met hormonen en dat wíj eigenlijk de ‘last’ van de anticonceptie met ons mee moeten dragen.

Oja, en wist je dat als je je temperatuur bijhoudt, je al na 18 dagen kunt weten of je zwanger bent of niet? Je temperatuur blijft dan namelijk hoog na je ovulatie (waar deze anders tijdens je menstruatie weer naar beneden schiet).

Nouja goed, het wordt al weer een veel te lang verhaal. Mocht je graag willen overstappen op natuurlijke anticonceptie, of gewoon bij willen gaan houden wat je lichaam allemaal doet, zou ik je echt aanraden dit boek te kopen! Het leest makkelijk weg, is duidelijk en komt echt met heul veul info. 
Het boek is alleen in het Engels en hier te koop. Dit is de bijbehorende website.

Maandelijks verhaal #3: The Moon Inside You

Voorlopig even het laatste ‘maandelijks verhaal’. Na deel 1 over anticonceptie, en deel 2 over de cup, nu niet zo’n lang verhaal maar een korte, met een aanrader.
Een tijd terug had ik het met vriendinnen over waar ik mijn eerste en tweede blog over schreef. Een van die vriendinnen raadde mij toen een documentaire aan over menstruatie. Ze zei dat ze door die docu het veel minder erg vond om ongesteld te zijn (of zo heb ik het onthouden in ieder geval).
Dus ik dacht, yolo, dat wil ik ook wel. Afgelopen week keek in de docu The Moon Inside You en een docu gebaseerd op die, maar dan voor jongere meisjes die Monthlies heet.

Een still uit de docu.


Na het kijken van die docu’s begon ik met het schrijven van deze maandelijkse verhalen. Het heeft me echt geholpen om te denken; ja laterrr, we moeten hier gewoon openlijk over kunnen praten en schrijven! Er is niks vreemds aan en als we blijven doen alsof het zo is word het nooit normaal. 

De maakster van The Moon Inside You en Monthlies zit met hetzelfde probleem als de meeste vrouwen (denk ik) hebben; je ziet menstruatie als iets stoms en vies, wat je liever niet zou hebben als je kon kiezen. Ze vraagt mensen (vooral de mannen zijn hilarisch) naar hun mening over menstruatie, gaat buikdansen (en weer; mannen gaan ook buikdansen, alleen dat is al een reden om die docu te kijken) en kijkt ook naar het verschil in de omgang met menstruatie ten opzichte van vroeger, en in verschillende landen en culturen.
Ik denk dat het ook voor mannen, zeker die met een vriendin, tof is om te kijken. Of nouja, laat ik zeggen, dat het voor die vriendinnen tof is als hun mannen dat kijken.
Mocht je geïnteresseerd zijn heb ik hier de link voor de livestream van The Moon Inside You, en hier die van Monthlies. 

Sinds ik van het spiraaltje af bent heb ik een app op mijn mobiel waarmee ik mijn cyclus bij houd; klachten en buien die ik heb, maar ook wanneer ik ongesteld ben en wanneer niet meer. Ik heb ze nu nog maar een maand maar merk al dat ik dingen in verband kan brengen (heel chill om te denken; ahhh ik ben niet gek, ik word gewoon bijna ongesteld). De apps die ik gebruik zijn WomanLog n P Tracker Lite. De laatste bevalt me het beste. 
Fijne 5 December, veel plezier met Sinterklaas! En mocht je de docu gekeken hebben ben ik erg benieuwd wat je er van vindt!

Maandelijks verhaal #2: Menstruatie cup

In Maandelijks Verhaal #1 schreef ik over anticonceptie. Hoe ik van de pil naar het spiraaltje ging. En hoe ik dat spiraaltje er op een gegeven moment toch wel weer graag uit wilde omdat ik allemaal nare klachten kreeg. 
Allemaal leuk en aardig, maar het weghalen van het spiraaltje hield ook in dat ik weer ongesteld zou gaan worden, terwijl juist zo blij dat ik niet meer ongesteld werd door het spiraaltje. Heel af en toe wat bloed, maar niets wat een inlegkruisje niet aan kon. Echt een bevrijding; nooit meer bergen tampons en maandverband in m’n tas of zakken, nooit meer bang zijn om door te lekken of ongesteld te worden op momenten dat je het niet verwacht, nooit meer pms..

Maar hoe meer ik ging lezen over die nare bijwerkingen van de mirena, hoe meer ik ook ging lezen over natuurlijke anti-conceptie en over de hormoonhuishouding van de vrouw. Ik begon het steeds vreemder te vinden om niet meer ongesteld te worden. Je houdt iets tegen wat eigenlijk gewoon in je lichaam hoort te gebeuren.
Deze gedachten maakten het vooruitzicht op weer ongesteld zijn wat dragelijker. Echter kon ik me allerminst verheugen op dat gezeul en gezeik met tampons en maandverband. Gelukkig kwam ik via een facebookgroep het woord ‘menstruatie cup’ tegen. Hoewel ik eerst dacht “oke dit klinkt echt te ranzig voor woorden” besloot ik toch wat info op te zoeken, en nu ben ik om.
Wat is het?
Een menstruatie cup is een alternatief voor tampons en maandverband. Het is duurzamer, gezonder en goedkoper. Je draagt de cup als een tampon; in je vagijn dus. Daar past het zachte materiaal (vaak siliconen of rubber) zich naar je vaginawand en zorgt het voor een licht vacuum. Dat klinkt pijnlijk  maar is het niet, het zorgt er juist voor dat je cup niet lekt. 

DEZE HEB IK OOK, KIJK HOE FANCY, GLITTERS! DISCOFOEF!!!*
Inbrengen
Misschien denk je wel; tering wat een enorm ding.. hoe krijg ik dat ooit naar binnen?! 
Doordat het van zulk zacht materiaal is kun je het makkelijk vouwen. Als de cup gevouwen is, schuif je hem, terwijl je hurkt (of dus terwijl je op de wc zit of er boven hangt of waar jij blij van wordt) naar binnen. In je vagina ontvouwt de cup zich. Je moet dan wel even checken of ‘ie goed zit, want zonder vacuum gaat ‘ie lekken. En dat wil je niet. Dat checken doe je door met je vinger langs de rand te voelen, als ‘ie uitgevouwen is is het goed. Er is nog een manier om je spieren te gebruiken om het inbrengen wat makkelijker te maken, check dit filmpje. Sowieso een handig filmpje trouwens. (No worries, ze legt het uit met een glas, toootally safe for work.)
Oja, als ‘ie goed zit (en je een goede maat hebt) voel je er helemaal niks van. Chill toch, ja toch.

Om eerlijk te zijn dacht ik tijdens mijn eerste dag proberen dat ik een miskoop was begaan en dat dit bij mij nooit zou werken en/of ik vast een verkeerde maat had gekocht. Maar niet dus. Het is echt even oefenen! (Voor mij althans, als jij een coole chica bent die het in 1 keer goed kan good for you betch.) Onderhand ben ik mijn zussen aan het bestoken met appjes over waarom de menstruatie cup zo chill is en dat ze die van mij best eens mogen lenen als ze het eens willen proberen! (JK LOL ROLF)
Legen
Ik was eerst een beetje bang dat ik super misselijk zou worden en/of helemaal onder het bloed kwam te zitten als je dat ding dan moest legen. Maar ook het legen is super chill.
Je zit gewoon op de wc (of hangt er wat boven, wat jij wilt) en drukt de cup met je spieren wat naar beneden. Dan knijp je onderin de cup, waardoor je het vacuüm verbreekt, en trek je ‘m er uit. Je kunt ‘m dan gelijk omkiepen in de wc. Vervolgens spoel je de cup schoon, of veeg je ‘m schoon met wat wc papier als je geen kraan in de buurt hebt. En je brengt ‘m weer in.
Als je denkt: “ja joeeee op m’n werk/school/tijdens het uitgaan is dat echt super onhandig!!!” Dan breng je je cup gewoon in vóór je van huis gaat.. je kunt de cup immers zo’n 12 uur laten zitten. In de praktijk houdt het in dat je ‘m zo’n 2 tot 4 keer per dag moet verschonen, afhankelijk van je blood flow. Wanneer je je cup net hebt zul je dus even vaker moeten checken hoe vol ‘ie zit.
Na je menstruatie kook je de cup 5 minuten om hem te steriliseren. Laat hem goed opdrogen en je kunt hem opbergen; klaar voor de volgende maand!

Iedereen die dacht dat je er zo uit zou gaan zien steek je hand oooop!
Menstruatie cup vs Tamponies & pads
Er zijn echt zo veel voordelen ten opzichte van tampons dat ik niet zo goed weet waar ik moet beginnen. Je kunt bijvoorbeeld zo’n 10 jaar met één cup doen, dat betekent dat je niet meer maandelijks allemaal dure shit hoeft te kopen. Een cup kost namelijk maar €15 tot €20.

Dat je er 10 jaar mee kunt doen betekend ook dat je het milieu een stuk minder belast. Niet alleen zorgen tampons en maandverband voor enorm veel afval; het produceren van de benodigde katoen is ook een enorme belasting op onze mooie natuur.
Het is gezonder omdat er allemaal chemicaliën (pesticides en bleek bijv.) gebruikt worden om tampons en maandverband te maken. Daarnaast slurpt een tampon het vocht op van je vagina dit kan allerlei nare gevolgen hebben, bijvoorbeeld irritaties, infecties en zelfs toxic shock syndrome.

Aangezien de menstruatie cup geen bloed opneemt maar opvangt heb je hier geen last van. Daarom kun je de cup ook langer laten zitten; tot 12 uur. En kun je de cup al inbrengen als je bijna ongesteld wordt.

Check deze schattige infographic voor precieze cijfers.
Meer info?
In mijn zoektocht heb ik echt enorm veel gehad aan deze sites:
Precious Star Pads is het youtube kanaal van een best jong meisje die een soort van cup-queen is. Ze weet er super veel van en heeft erg informatieve filmpjes. Sowieso super vet dat ze zo jong is en er zo makkelijk over praat. Ze heeft ook filmpjes over ‘finding your right size’ wat wel belangrijk is om veel aandacht aan te besteden. 

De Groene Vrouw schrijft er uitgebreid over, veel handige tips, ook wat betreft het vinden van de juiste maat. Heel fijn vond ik ook alle comments onderaan die post.
Daarnaast zou ik gewoon lekker ‘menstrual cup’ en ‘menstruatie cup’ gaan googelen. Ook bijvoorbeeld als je cup lekt; er zijn namelijk genoeg sites en filmpjes met tips.
Zelf zou ik voorstellen de cup voor het eerst eens in de douche te proberen, als je gewoon chill de tijd hebt om even te oefenen hoe het nou moet en wanneer ‘ie goed zit.
Mijn uiteindelijke keuze is dus gevallen op de MeLuna classic maat M via Bumaround voor maar €15,00. Waar ik ook herbruikbare inlegkruisjes kocht. Een cup lekt namelijk in principe niet, maar ik vond het wel een fijn idee om zoiets als extra veiligheidsmiddel te hebben. (Achteraf een heel goed idee kan ik je vertellen.)

Net als met m’n vorige blog vind ik dit lichtelijk awkward om over te schrijven, maar ik vond het zoooo fijn dat er zo veel mensen hun zegje over deden op het internet! Dus bij deze doe ik ook mijn duit in dat zakje. Yolo.

Er komt vast nog wel een maandelijks verhaal! Ik wil namelijk ook nog een documentaire aanraden. (OMG KLIFFHANGER)

* Deze grap stal ik van mijn zus die naast dat ze grappig is ook nog eens mooie kleren maakt.

Maandelijks verhaal #1: Anticonceptie & het spiraaltje

Ja, deze blog gaat over menstruatie, hormonen en anticonceptie. Mocht je een watje zijn en daar niet tegen kunnen (;-)) zou ik nu dan maar stoppen met lezen. 
Eerlijk gezegd zat ik al best wel lang er over na te denken hier een blog over te schrijven, maar durfde het niet. Ik schaamde me er voor; ik weet natuurlijk niet wie het allemaal gaat lezen. En is dat niet heel gek, en vies? Om hier over te schrijven? Is het niet iets persoonlijks wat we allemaal voor onszelf moeten houden?
Maar ik vond het zelf juist super fijn om ervaringen van anderen te kunnen lezen, daar heb ik zo veel aan gehad! En je schamen voor iets wat juist heel natuurlijk is? Dat is toch eigenlijk van den zotte? Dus hier gaan we. In de hoop dat anderen ook ooit iets aan mijn ervaringen zullen hebben.
De eerste keer
Ik denk dat iedere vrouw de eerste keer ongesteld worden nog heel goed weet. Toch? Ik was 11 (denk ik? Ik zat in groep 8) en ging die dag naar mijn 3 verzorgpony’s met 2 andere vriendinnetjes. Gelukkig heb ik 3 oudere zussen en een moeder die me al hadden voorbereid, want toen ik op de wc zat en bloed zag dacht ik gelukkig niet dat ik dood ging. Ik vertelde het mijn moeder, die me vertelde wat ik nu kon doen; maandverband, tampons, hoe je ze gebruikt etc.
Achteraf verbaast het me dat ik gelijk een tampon pakte en 15 minuten laten op de fiets naar de pony’s zat. Het was helemaal niet zo’n big deal. Ik weet ook nog dat ik het vertelde aan die vriendinnetjes. En dat het verwisselen van die 1e tampon nog wel echt een gedoe was. En dat ik het ook wel een beetje vies vond.
Deze super schattige print van Krize kun je hier kopen.
De Pil
Wauw ik weet dit niet eens zeker meer (waar is m’n geheugen naartoe?) maar volgens mij ging ik pas rond mijn 17e of 18e aan de pil, toen ik een vriend kreeg. Was toch wel handig dacht ik toen. 
Ik ben altijd heel serieus met zulke dingen uitzoeken dus na heel veel lezen en informatie zoeken, besloot ik dat ik de Yaz 24+4 wilde. Dan had je, volgens de fabrikant, maar 4 stopdagen en daardoor minder hormoonschommelingen. Maar mijn huisarts vond blijkbaar dat mijn mening er niet toe deed en schreef me, zelfs nadat ik zei dat ik het niet wilde, eerst de ‘normale’ pil voor. “Probeer maar 3 maanden en als het niet bevalt kom je dan maar terug.”
Dus 3 maanden later kwam ik de andere pil eisen. Wat een zak was die dokter eigenlijk. Je moet zelf kunnen beslissen wat je in je lijf stopt. 
Vanaf toen gebruikte ik de Yaz 24+4, ik ben er een paar maanden mee gestopt toen ik geen relatie had en begon daarna weer. Het beviel wel, maar dat gedoe steeds met die pillen.. ik vond het geen fijn idee dat als ik er ook maar één even vergat het gelijk ‘fout’ kon lopen. Daarnaast zit trombose in de familie, wat de pil ook gevaarlijker maakt.
Dus zo’n 2 jaar terug besloot ik, na lang erover gelezen te hebben, voor een mirena spiraaltje te gaan. Een hormonaal spiraaltje dus. Grappig was dat 2 andere klasgenoten rond die tijd ook een spiraaltje lieten zetten en we een beetje ervaringen uit konden wisselen.

Spiraaltje
Het laten plaatsen was pijnlijk (en awkwaarrrrrddd), en de rest van de dag was ik niet heel veel waard, maar het viel eigenlijk heel erg mee. Na een paar maanden had ik nergens last meer van én was ik niet meer (echt) ongesteld. Yolooooo.
Iets langer dan een jaar ging het helemaal prima, maar op een gegeven moment begon me minder goed te voelen, psychisch; minder stabiel, verdrietiger, boos, erg onzeker. En ook mijn lichaam begon te veranderen; moe en weinig energie, extreem gevoelige borsten (echt, een shirtje dragen zonder bh deed al te veel pijn), regelmatig een naar zeurend gevoel in m’n onderbuik en geen zin meer in seks (je had me kunnen zeggen dat ik de rest van m’n leven in een klooster zou moeten leven en het had me niks uitgemaakt). 
Aan het begin legde ik geen link met het spiraaltje, ik dacht gewoon dat ik een crazy bitch was/werd. Maar toen dat zeurende gevoel in mijn onderbuik bleef aanhouden begon ik me toch af te vragen of het niet daar iets mee te maken had. Het voelde echt alsof er iets fout zat in m’n baarmoeder. Ik begon te googelen en kwam verschillende blogs en sites tegen met verhalen waar ik me in herkende, en waar ik enorm van schrok. Ook begon ik meer te lezen over natuurlijke anticonceptie.
Sayonara spiraaltje
Ik twijfelde een paar weken en besloot toen toch de dokter te bellen. Die vertelde mij dat mijn klachten hoogstwaarschijnlijk niet van het spiraaltje kwam, en dan als ik de mirena er uit liet halen ik de klachten waarschijnlijk zou houden. En dan moest ik weer aan een andere vorm van anti-conceptie en al dat gedoe.. Kortom; gewoon er in laten zitten volgens haar.
Dus twijfelde ik weer een paar weken. En intussen ging het slechter en slechter met me. Uiteindelijk hakte ik de knoop door en maakte een afspraak om het spiraaltje er uit te halen. Dit was 3 november.
Dezelfde dag nog was het constante gezeur in mijn baarmoeder weg, ook heb ik geen moment meer last gehad van pijnlijke borsten én had ik je uitgelachen als je me naar het klooster had willen sturen. 
Mentaal voel ik me nog niet 100%, dat kan nog liggen aan de ‘mirena crash‘ (het kan zo’n 6 maanden duren voor de mirena hormonen uit je lichaam zijn en je weer een natuurlijke hormonale balans hebt, en dat heeft ook weer allemaal gevolgen) maar ik zit ook in een best lastige tijd in mijn leven, misschien moet ik het even tijd geven. (En een rapper worden, check die rijm swa, ik ben een geboren rapper G) Ook ben ik nog steeds erg moe, iets waar ik al zo’n 8 jaar last van heb, maar toen ik laatst mijn bloed liet testen was D ook erg erg laag. Hier neem ik nu een fancy vegan vitamine spray voor.
Oke, genoeg voor vandaag. Er komt sowieso nog een deel 2 aan. Waar ik verder bazel over menstruatie en het ga hebben over waarom tamponies niet chill zijn.
Misschien ook nog wel een deel 3. Over natuurlijke anti-conceptie.

Oja en het wordt dus geen maandelijks verhaal. Daarmee doel ik op menstruatie. Joe!