From Tom With Love

Tom is lief. Ik kreeg gisteren ineens nog een cadeautje voor mijn afstuderen. Bepaalde geuren hebben veel invloed op me, zeker als ik ‘m de pan uit stress. Ik werd altijd rustig van de geur van paarden (nog steeds), maar ook van de geur van pasgewassen fleece stof (vraag me niet waarom). En ik krijg áltijd dorst van vochtige kelder lucht (oh, ruikt ook lekker).

In het tweede jaar van m’n studie kreeg ik van ’n hele boel klasgenootjes een fles parfum. Als ik dat ruik denk ik altijd aan die avond en aan die lieve mensen.
Bij Devil’s Nightcap zal ik altijd aan Tom denken. Een fijn vooruitzicht. (Niet dat ik niet sowieso al ongeveer altijd aan hem denk trouwens).

Het heeft een best wel sterke, zware geur. Mannelijk hoorde ik sommige mensen zeggen. Maar ik vind ‘m heerlijk. Hij heeft iets mysterieus en iets nevel-achtigs, en dat bevalt me wel. Ze hebben nog meer heerlijke geuren bij de Lush. Ook wat zonnigere dingen. En ook een die naar geit ruikt (nee echt!
Tom probeerde er ooit een beetje van maar gooide toen per ongeluk wat te veel over zichzelf heen en toen had hij een geit-walm om zich heen.)

Friesland (oftewel Jodokus) (oftewel: KATTENFOTO’S)

Mijn vader gaat op vakantie en tsja, er moet toch wel iemand op de poes passen hè? JAAAA IK!
Eindelijk weer knuffelen met Jodokus. Hopelijk mag ze me nog. Ze wil altijd namelijk eerst heel goed duidelijk maken dat ze me een knurft vindt omdat ik er nooit meer ben. Achja, snap ik ook wel. Als ze uiteindelijk maar weer naast me komt zitten. Speciaal voor jullie: te veel foto’s van Jodokus.
Analoog vignet! Het was niet de bedoeling, maar toch! Doe me dat maar eens na.

Ze heeft altijd 1 zielig oogje. Maar alsnog erg schattig. Verstopt in een slaapzak.

Het komt regelmatig voor dat ze te diep slaap op de kachel en er dan af pleurt. (En vervolgens doet alsof dat de bedoeling was natuurlijk, zoals alleen katten dat kunnen.)

Om door een ringetje te halen.

Superkat.

Het balkon is d’r lievelingsplek van het huis. Zeker in de zomer. Er staat een badje waar altijd vies regenwater in staat, met in het midden een plant. Zoals hierboven. Daar gaat ze dan met ‘r dikke kont midden in zitten om haar zeer charmante hobby uit te voeren..
Zeer charmant.

Ach gos. Jodokus we komen er aan hoor! Vanavond kom ik je kusjes geven. 
Liefs, Fleur
ps. Ik heb gisteren én vegan pizza gemaakt, én boekweit granola gemaakt, én bananenbrood, én het life changing bread. Yum!

DIY: Natuurlijke deodorant

Deo is lastig. Sinds ik bedacht heb dat ik geen spuitbus meer wil hebben (door de gassen en het aluminium als ingrediënt) heb ik nog geen goede deo gevonden. En ik kan niet zonder. Niet dat ik anders gelijk stink, maar ook het idee van bescherming (ik heb door dat ik nu net klink als een tampon-reclame).

Ik gebruikte een tijdje kokosolie, wat een hydraterende werking heeft en bacteriën doodt. Maar dit werkte niet zo goed.
Bij de Lush kocht ik een poederdeo; The Guv’ner, die heerlijk ruikt, maar ook niet zo goed werkt als de spuitbusdeo van weleer. Daarnaast is het niet echt handig om op te doen als je aan het einde van de dag op school zit/in de trein bent en vochtige oksels hebt waar je eigenlijk liever niet aan wilt zitten.

Dus nam ik me voor om zelf iets te maken. Maar zoals ik wel vaker heb met voornemens duurde het ongeveer een half jaar voordat ik het eindelijk ging proberen. Afgelopen week heb ik het eindelijk geprobeerd -voornamelijk omdat ik alle ingrediënten in huis bleek te hebben anders had het net zo makkelijk nog een jaar geduurd- en het werkt!

Omdat ik deze vakantie wat creatiever wil zijn en meer met m’n handen wil doen heb ik een gifje voor jullie gemaakt met het recept. Lachen joh.

*De deo moet niet té vloeibaar zijn: voeg dan nog wat maïzena en bakingsoda toe. Als je de deo opsmeert en hij is de poederig; doe er dan nog wat kokosolie bij.
*Toen ik ‘m voor het eerst gebruikte ging het een beetje irriteren, dat kan door de bakingsoda komen. In dat geval: voeg meer kokosolie toe.
*Je kunt er natuurlijk voor kiezen om lekker ruikende oliën toe te voegen als je graag wilt dat je deo een geurtje heeft. Dit kan echter ook voor irritatie zorgen dus wees voorzichtig.

* Ik heb maïzena gebruikt (want dat hadden we in huis), volgens het oorspronkelijke recept is arrowroot ‘preferred’.

Na het douchen smeer je gewoon een doperwtje aan spul onder je oksels en voilà. Ik gebruik het nu een week en zelfs na (milde) fysiotherapie ruik ik nog extreem neutraal. YEAH.

Recept: Pasta met basilicum-koriander pesto en artisjok

Ik ben echt ZO blij met m’n Veganomicon. Lekkere recepten, niet te moeilijk, makkelijk in winkels hier te krijgen, niet te duur; chill dus. Gisteren maakte ik de “spinach linguine with basil-cilantro pesto and artichokes”. Alleen spinazie linguine was NERGENS te krijgen. Dus we kozen maar voor 3 colore fusilli. Werkte ook. 
Ik vind het er altijd zo fancy uit zien wanneer mensen alle recepten apart bij elkaar op de foto zetten, maar dit vergeet ik altijd, en ik heb er ook niet echt zin in. Dus vandaar hier in een tekening:

[Voor 2 personen]. Begin met het maken van de pesto. Doe alle ingrediënten behalve de olie in een keukenmachine of blender. Blend tot de grootste stukken er uit zijn; voeg dan de olijfolie toe (ik deed zelf een klein beetje minder dan 1/4 cup) en blend het nog even kort.

Breng een pan water aan de kook. Snijd de ui (halve ringen) en knoflook (dunne reepjes). Als het water kookt; pasta er in!
Fruit de ui zo’n 5 à 7 minuten, voeg dan de knoflook bij. Na 1 minuutje doe je er de wijn* bij. Breng op smaak met peper en zout. Op dit moment zou de pasta klaar moeten zijn. Giet af maar bewaar het kookwater.

Zet het vuur laar en schep de pasta in de andere pan, doe de pesto hier ook bij. Voeg eventueel kookwater toe als het te droog is.
Laat de artisjokharten uitlekken, halveer ze of snijd ze in kwarten (boek zegt het eerste, ik deed het laatste). Als de artisjok warm is, is je eten klaar.

* Je hoeft geen wijn te gebruiken: water of bouillon is ook goed. Ik grijp gewoon elke kans aan om wijn te nuttigen. En ja.. als die fles dan toch open is..

ETEN! YEAH!

Ik ga dit recept zeker vaker maken. De verse kruiden zijn vrij goedkoop bij de toko, en door de olie in de pesto is het denk ik goed in te vriezen. Aangezien de pesto het meest tijdrovend is ben je met diepvries pesto een stuk sneller klaar! Nu al weer honger.

Liefs, Fleur

Peerby

Ziet hier! Een man in het wild.
Tom en ik wilden al eeuwen plankjes ophangen in het nisje waar de tv staat (de tv zie je hier niet want we waren slim genoeg om die aan de kant te slepen). Maar we hadden geen boor. Gelukkig kwamen Toms ouders op bezoek en mochten we hun boor lenen! Yolo lekker boren en planken ophangen (Tom dan vooral. Ik kan nog geen spijker waterpas maken).
Maar goed. Zo’n boor is echt zo’n ding wat je op zich wel wilt hebben, maar je gebruikt het niet heel vaak en om dan zo’n duur ding te kopen.. Een hele tijd geleden kwam ik via De Groene Meisjes op Peerby.
Wat is Peerby? Nou, volgens de site is het dit:
Peerby is lenen van je buren. Op website Peerby.nl kan je spullen lenen door rond te vragen in je eigen buurt. Dat rondvragen maakt Peerby uniek in zijn soort en zorgt ervoor dat je snel en makkelijk in contact komt met iemand die je kan helpen. Peerby bevordert zo het contact in buurten, is goed voor je portemonnee en is ook nog eens duurzaam, want maar liefst 1/8 van de CO2 uitstoot op aarde komt door de productie en consumptie van goederen.
Cool toch? Je kunt het via je computer doen en er is ook een app beschikbaar. Het gratis en makkelijk in gebruik. Ik heb zelf nog van niemand iets geleend, maar ik heb wel 3 muntplantjes waar geen ruimte meer voor was weg kunnen geven! Erg leuk om iets weg te kunnen geven aan iemand die je niet kent. De mevrouw die het kwam halen was er super blij mee, en daar word ik dan weer blij van.

We hebben ook wel eens een oude tv via Gratis ophalen Utrecht (facebook) weggegeven, maar dat is soms net een verzamelplaats voor alle flauwe, gemene en zeurderige mensen op aard (of dus in Utrecht). Niet erg fijne sfeer. Je bereikt er wel meer mensen mee dan met Peerby op het moment, maar hopelijk verandert dat in de toekomst. Hoe leuk zou het zijn als je helemaal yolo allemaal dingen van je buren kunt lenen en zij van jou?


Amsterdam

Afgelopen week was ik samen met Tom in Amsterdam, op een kat en huis en plantjes passen! Het was super fijn even weg te zijn van de vertrouwde omgeving, om een kat in de buurt te hebben en om voor ’n weekje weer even dicht bij Rosa te wonen.
We hadden het wachtwoord van de wifi niet, wat heerlijk was eigenlijk. Ik heb 2 nieuwe boeken gekocht waar ik al een tijdje benieuwd naar was: The Happiness Project van Gretchen Rubin, en Women Who Run with the Wolves van Clarissa Pinkola Estés (Rosan, de doorslag om ‘m nu eindelijk écht te kopen was door de quote die jij postte op facebook ;)). Eerst las ik Love in the Time of Cholera uit om vervolgens te beginnen aan Rubin. Het is ZO fijn op de bank te liggen met een kopje thee en een boek. Yolo.
Oke. Foto’s. Voornamelijk eten. Mijn lievelingsbezigheid naast lezen en slapen.
 
Echte pancakes. Voor we uit Utrecht vertrokken had ik zin in mini pannenkoeken. Gelukkig hadden we nog wat boekweitmeel (iets wat ik normaal naar pleister vind smaken maar nu niet!) (ik had het ook gemixt met een beetje besan, misschien werd het daar wat milder door).
In het prachtige huis waar we op pasten stonden prachtige kookboeken. Hierboven macaroni met doperwtjes en een saus van doperwtjes. En snijbiet en geitenkaas.

 
Ohh m’n kleine neefje werd al weer 2! Zie hier hoe hij een heel stuk worteltaart naar binnen probeert te schuiven. (Overigens: hele lekkere suikervrije worteltaart door z’n mama (mijn zus) gemaakt!)

HIJ IS ZO LEUK. Ik ben verliefd, maar wel op een niet-rare manier.


OOOH BANANEN IJS!!!!
Links bananen ijs met rode besjes er doorheen, en er op en homemade granola (die echt goddelijk was, en blijkbaar gemaakt door de moeder van de vrouw des huizes).
*
Nog meeeeer! Dit keer met mango. Later at ik het ook nog eens met een handje doperwtjes was ook lekker was.

De laatste avond gingen we naar Pluk de Nacht. Een (GRATIS!!!!!!) openlucht film festival wat alleen al om de sfeer fantastisch is. Vorig jaar ben ik er in Arnhem 2 of 3 nachten bij geweest, erg leuk om het ook in Amsterdam mee te maken. De films waren niet fantastisch maar beiden hadden paarden er in (de 2e heette Deadly Pony Gang en was nogal Die Antwoord-esque) dus dan ben ik sowieso al blij.

NIKO! Het lieve lieve katje! Wat een schatje.
Echt fijn om weer een kat in huis te hebben. Nu merk ik pas hoe erg ik dat mis. Maar ja, zolang we hier wonen kunnen we gewoon nog geen katje in huis. Alas.
Ik heb ook een sportbroek gekocht met als idee dat ik die aandoe als ik 2 keer per week ga hardlopen. Ja, lach jij maar!
En daarnaast houd ik nu al vanaf 28 juli een dankbaarheids-boekje bij! In.. jawel.. een nieuw boekje. Maar ach, er stond ook ‘happiness’ op. Dus het móest wel.
Liefs, Fleur
ps. Ik ga vanmiddag een EP op de bus doen naar HAWAII! Hoe cool is dat?! 

Boeken!

Een quote uit The Wild Things van Dave Eggers. Aanrader (de film ook).

Op het moment lees ik Love in the Time of Cholera van Gabriel García Márquez. Zijn One Hundred Years of Solitude is een van mijn lievelingsboeken. En hoewel ik het jammer vind dat Love in the Time of Cholera niet dat magisch realistische heeft wat 100 Years wel had, vind ik het al wel een erg mooi boek. Maar ja, wat wil je ook met zinnen als deze:

Of de zin waarin hij iemands handpalm met lijnen vergelijkt met hiërogliefen. Dan ben ik al om hoor.

Deze zomer wil ik weer lekker veel gaan lezen: Laptop weg, playstation uit, en met een boek op schoot. Aangezien ik me nooit kan bedwingen als ik in kringloopwinkels, boekenwinkels en bol.com ben, heb ik genoeg boeken liggen: The Picture of Dorian Gray (Oscar Wilde), Mrs Halloway (Virginia Woolf), One Flew over the Cuckoo’s Nest (Ken Kesey), You Shall Know Our Velocity (Dave Eggers), The Zahir en The Valkyries (beide Paulo Coelho), A Million Little Pieces (James Frey), Beyond Black (Hilary Mantel), The House of Leaves (Mark Z. Danielewski).
En nog genoeg boeken die ik graag wil herlezen: Happiness (Will Ferguson), Sophie’s World (Jostein Gaarder), Watership Down (Richard Adams), One Hundred Years of Solitude (je weet zelf). Ja en nog zo’n 4 boeken van Murakami en Atwood. Omdat ik zo’n fangirl ben.

Eigenlijk zou ik elke dag wel willen lezen. Maar als het er op aan komt ga ik dan toch vaak eerder blogs lezen of nutteloze internet dingen. Gek is dat toch?

Oke, ontbijten.
Liefs, Fleur

1 30 31 32 33 34 35 36 38