Geen geld wel 2 kookboeken kopen

Een tijd terug bedacht ik me: ik wil gelukkig(er) zijn; dat is voor mij waar het leven om draait. Want is niet alles wat je doet omdat je er (op een gegeven moment) blij van wordt? (ja, zelfs stofzuigen) Maar hoe word je gelukkiger. Waar word je blij van?
Dat heb ik eerst maar eens bedacht. En vervolgens bedacht ik dat ik wil meer dingen doen waar ik blij, rustig, gelukkig van word. Zoals tekenen, lezen, koken en lezen over voeding/koken. Dus ik ging vaker tekenen; in mijn dankbaarheidsboekje, die ik nog trouw elke dag bij houd, maak ik ook altijd een klein tekeningetje. Daarnaast teken ik ook wel wat meer.
Dus ik ging meer lezen; overdag gewoon omdat ik even die computer niet wil pakken, ‘s avonds voor het slapen gaan en ‘s ochtends om wakker te worden.

En ik kocht de Veganomicon, een veganistisch kookboek met zo’n 250 recepten, en ging daar daadwerkelijk ook uit koken. Ook nam ik vanaf toen vaker de tijd om uitgebreid te koken, voor het avondeten maar ook voor het ontbijt.

Nog steeds ben ik met mezelf in gevecht/discussie over of ik compleet veganistisch wil gaan eten of niet. Ik begin me steeds slechter te voelen als ik iets van/met ei/melk eet (ik eet sowieso al geen eieren/melk an sich, maar als het ergens in zit nog wel soms). Maar het vooruitzicht dat ik dan sommige dingen niet meer ‘mag’ eten, daar word ik recalcitrant van. Ik weet ook wel dat ik het wel mág, maar eigenlijk niet wíl. Maar toch voelt het soms ook alsof er een druk op ligt: veganistisch is het enige goede, eet je niet zo dan doe je het fout. Die druk brengt de recalcitrante bengel in me naar boven. (Terwijl ik het er ook juist wel mee eens ben! Gek toch? Ja joh yolo) Naja goed. Gelukkig vind het ik het erg leuk om veganistisch te koken! En om dingen te veganizen, zoals dat zo hip heet. 
In ieder gevalllllllll. Het punt van deze post: Ik kocht gisteren twee boeken terwijl ik daar eigenlijk geen geld voor heb! Maar goed, ik word er gelukkig van hè.
Het lijkt me leuk om beide boeken een keer uitgebreider te beschrijven! Op het moment ben ik in de Vegarevolutie aan het lezen, dus als ik die uit heb.. dan zal ik dat eens doen.
Geen idee of dit een interessante blog om te lezen was. Ik moest het gewoon even kwijt denk ik. 
Ps. Het is niet dat ik blut ben hoor, gelukkig. En ik hoorde vandaag dat ik aangenomen ben bij Tivoli!! Dus gelukkig heb ik wel een vooruitzicht met centjes op mijn rekening! Jeeeeej! 1000x stress minder!

Instagram: Friesland

Ja ja, ik was op het huis van mijn vader passen vorige week. Tom was sowieso mee. En er kwamen twee keer twee vrienden op bezoek (ze liepen elkaar helaas net mis).

Hoewel ik altijd een beetje dubbele gevoelens heb over Workum. (de meisjes door wie ik vroeger gepest werd wonen daar allemaal nog steeds, en hoewel ik denk “jeuzes jullie wonen allemaal nog in Workum” denk ik ook “aaahhhh ik ben ineens weer Anne-Fleur van 8 t/m 13 die bang is voor jullie”)
Soms voelde het dus niet echt als ‘even er tussen uit’ maar eerder als een soort minder leuke versie van verstoppertje waarbij je denkt dat iedereen vast wel naar je kijkt en denkt “ah daar heb je die rare van Kan”. Maar goed, vanaf nu alleen positieve dingen, want het was namelijk voornamelijk SUPER LEUK!!!

Ik heb zo weinig geslapen, we hebben zó veel leuke spellen gedaan! Monopoly met extra regels (je kon vanaf station zuid ook naar noord, en van oost naar west, en daar kon je dan door de KGB opgepakt worden, of het hoerenhuis Mal l’Amour kopen, of een bank overvallen!), rikken (je gooit dus een bal weg….), verstoppertje (ook in het donker), Koehandel. En vooral hebben we héél veel op de pinball machine gespeeld, en héél veel en lang “Hét Spel” gedaan. Ik schrijf ooit wel een aparte blog over de regels daarvan, want het is echt fantastisch.
We hebben ook lekker gekookt en gegeten, en gekletst en gelachen. Ja. Chillebille.

Ik nam een paar foto’s. Zoals deze:

Mijn moeder zei vroeger wel eens: soms heb je van die luchten die zó mooi zijn, dat als je ze op een schilderij zou zien je zou zeggen: “ja hoor, dat is wel érg overdreven.” (misschien zei ze het niet in deze precieze woorden) De donkere wolken in de verte deden me hier wel aan denken.
We gingen bij mijn moeder en haar vriend eten. Maar eerst even door Hindeloopen, waar we op de dijk over een stormachtig IJsselmeer uit keken. M’n moeder schreef afgelopen jaar aan een ‘fact-thriller’. Een wetenschapper heeft een crazy ontdekking gedaan en vroeg haar er een spannend -maar wel kloppend qua feite- verhaal van te maken. Blijkbaar is het zo spannend dat m’n moeder en vriend een geheimhoudingscontract moesten tekenen, wat weer inhield dat wij steeds halve verhalen hoorden. Wat ERG frustrerend was/is. Maar nu is het bijna zo ver!!  (de dingen die ik al wel gehoord heb zijn ook echt super spannend! Ik ben heeel erg benieuwd!)

Ach kijk nou eens! Wat rustiek! Wat pittoresk! 

We liepen ‘de bruggetjes’ allemaal weilanden achter Workum, verboden met kleine bruggetjes. Hier zagen de jongens voor het eerst in hun leven schapen. Zo leek het in ieder geval.

Ik vind deze foto én heel schattig, én verschrikkelijk. Ik weet nog dat ik die kleren aan deed.. het is een t-shirt met daarover een jurkje. Waarschijnlijk had ik er ook nog een spijkerbroek met glitters onder aan. En die vlechtjes maakte ik die ochtend bij mezelf, vol trots. Hihi, ik vind het wel íets meer schattig dan verschrikkelijk gelukkig. (maar godschristus gelukkig zie ik er niet meer zo uit)

Tsja. Dat zou mooi zijn.

Een van de jongens kocht deze plaat in een rommelwinkeltje. We hebben er vervolgens bijna non-stop naar geluisterd. Grandioos

En toen waren we weer thuis. Een nachtje eerder dan gepland, maar we konden midden in de nacht meerijden. Ik nikste de hele dag. ‘s Avonds maakten we een wandeling. Bij Yum Saap bestelden we beide een vega curry (om mee te nemen) en dronken wat tijdens het wachten. (Eigenlijk wilde ik het Tonic flesje stiekem meenemen)
Liefs, Fleur

From Tom With Love

Tom is lief. Ik kreeg gisteren ineens nog een cadeautje voor mijn afstuderen. Bepaalde geuren hebben veel invloed op me, zeker als ik ‘m de pan uit stress. Ik werd altijd rustig van de geur van paarden (nog steeds), maar ook van de geur van pasgewassen fleece stof (vraag me niet waarom). En ik krijg áltijd dorst van vochtige kelder lucht (oh, ruikt ook lekker).

In het tweede jaar van m’n studie kreeg ik van ‘n hele boel klasgenootjes een fles parfum. Als ik dat ruik denk ik altijd aan die avond en aan die lieve mensen.
Bij Devil’s Nightcap zal ik altijd aan Tom denken. Een fijn vooruitzicht. (Niet dat ik niet sowieso al ongeveer altijd aan hem denk trouwens).

Het heeft een best wel sterke, zware geur. Mannelijk hoorde ik sommige mensen zeggen. Maar ik vind ‘m heerlijk. Hij heeft iets mysterieus en iets nevel-achtigs, en dat bevalt me wel. Ze hebben nog meer heerlijke geuren bij de Lush. Ook wat zonnigere dingen. En ook een die naar geit ruikt (nee echt!
Tom probeerde er ooit een beetje van maar gooide toen per ongeluk wat te veel over zichzelf heen en toen had hij een geit-walm om zich heen.)

Friesland (oftewel Jodokus) (oftewel: KATTENFOTO’S)

Mijn vader gaat op vakantie en tsja, er moet toch wel iemand op de poes passen hè? JAAAA IK!
Eindelijk weer knuffelen met Jodokus. Hopelijk mag ze me nog. Ze wil altijd namelijk eerst heel goed duidelijk maken dat ze me een knurft vindt omdat ik er nooit meer ben. Achja, snap ik ook wel. Als ze uiteindelijk maar weer naast me komt zitten. Speciaal voor jullie: te veel foto’s van Jodokus.
Analoog vignet! Het was niet de bedoeling, maar toch! Doe me dat maar eens na.

Ze heeft altijd 1 zielig oogje. Maar alsnog erg schattig. Verstopt in een slaapzak.

Het komt regelmatig voor dat ze te diep slaap op de kachel en er dan af pleurt. (En vervolgens doet alsof dat de bedoeling was natuurlijk, zoals alleen katten dat kunnen.)

Om door een ringetje te halen.

Superkat.

Het balkon is d’r lievelingsplek van het huis. Zeker in de zomer. Er staat een badje waar altijd vies regenwater in staat, met in het midden een plant. Zoals hierboven. Daar gaat ze dan met ‘r dikke kont midden in zitten om haar zeer charmante hobby uit te voeren..
Zeer charmant.

Ach gos. Jodokus we komen er aan hoor! Vanavond kom ik je kusjes geven. 
Liefs, Fleur
ps. Ik heb gisteren én vegan pizza gemaakt, én boekweit granola gemaakt, én bananenbrood, én het life changing bread. Yum!

DIY: Natuurlijke deodorant

Deo is lastig. Sinds ik bedacht heb dat ik geen spuitbus meer wil hebben (door de gassen en het aluminium als ingrediënt) heb ik nog geen goede deo gevonden. En ik kan niet zonder. Niet dat ik anders gelijk stink, maar ook het idee van bescherming (ik heb door dat ik nu net klink als een tampon-reclame).

Ik gebruikte een tijdje kokosolie, wat een hydraterende werking heeft en bacteriën doodt. Maar dit werkte niet zo goed.
Bij de Lush kocht ik een poederdeo; The Guv’ner, die heerlijk ruikt, maar ook niet zo goed werkt als de spuitbusdeo van weleer. Daarnaast is het niet echt handig om op te doen als je aan het einde van de dag op school zit/in de trein bent en vochtige oksels hebt waar je eigenlijk liever niet aan wilt zitten.

Dus nam ik me voor om zelf iets te maken. Maar zoals ik wel vaker heb met voornemens duurde het ongeveer een half jaar voordat ik het eindelijk ging proberen. Afgelopen week heb ik het eindelijk geprobeerd -voornamelijk omdat ik alle ingrediënten in huis bleek te hebben anders had het net zo makkelijk nog een jaar geduurd- en het werkt!

Omdat ik deze vakantie wat creatiever wil zijn en meer met m’n handen wil doen heb ik een gifje voor jullie gemaakt met het recept. Lachen joh.

*De deo moet niet té vloeibaar zijn: voeg dan nog wat maïzena en bakingsoda toe. Als je de deo opsmeert en hij is de poederig; doe er dan nog wat kokosolie bij.
*Toen ik ‘m voor het eerst gebruikte ging het een beetje irriteren, dat kan door de bakingsoda komen. In dat geval: voeg meer kokosolie toe.
*Je kunt er natuurlijk voor kiezen om lekker ruikende oliën toe te voegen als je graag wilt dat je deo een geurtje heeft. Dit kan echter ook voor irritatie zorgen dus wees voorzichtig.

* Ik heb maïzena gebruikt (want dat hadden we in huis), volgens het oorspronkelijke recept is arrowroot ‘preferred’.

Na het douchen smeer je gewoon een doperwtje aan spul onder je oksels en voilà. Ik gebruik het nu een week en zelfs na (milde) fysiotherapie ruik ik nog extreem neutraal. YEAH.

Recept: Pasta met basilicum-koriander pesto en artisjok

Ik ben echt ZO blij met m’n Veganomicon. Lekkere recepten, niet te moeilijk, makkelijk in winkels hier te krijgen, niet te duur; chill dus. Gisteren maakte ik de “spinach linguine with basil-cilantro pesto and artichokes”. Alleen spinazie linguine was NERGENS te krijgen. Dus we kozen maar voor 3 colore fusilli. Werkte ook. 
Ik vind het er altijd zo fancy uit zien wanneer mensen alle recepten apart bij elkaar op de foto zetten, maar dit vergeet ik altijd, en ik heb er ook niet echt zin in. Dus vandaar hier in een tekening:

[Voor 2 personen]. Begin met het maken van de pesto. Doe alle ingrediënten behalve de olie in een keukenmachine of blender. Blend tot de grootste stukken er uit zijn; voeg dan de olijfolie toe (ik deed zelf een klein beetje minder dan 1/4 cup) en blend het nog even kort.

Breng een pan water aan de kook. Snijd de ui (halve ringen) en knoflook (dunne reepjes). Als het water kookt; pasta er in!
Fruit de ui zo’n 5 à 7 minuten, voeg dan de knoflook bij. Na 1 minuutje doe je er de wijn* bij. Breng op smaak met peper en zout. Op dit moment zou de pasta klaar moeten zijn. Giet af maar bewaar het kookwater.

Zet het vuur laar en schep de pasta in de andere pan, doe de pesto hier ook bij. Voeg eventueel kookwater toe als het te droog is.
Laat de artisjokharten uitlekken, halveer ze of snijd ze in kwarten (boek zegt het eerste, ik deed het laatste). Als de artisjok warm is, is je eten klaar.

* Je hoeft geen wijn te gebruiken: water of bouillon is ook goed. Ik grijp gewoon elke kans aan om wijn te nuttigen. En ja.. als die fles dan toch open is..

ETEN! YEAH!

Ik ga dit recept zeker vaker maken. De verse kruiden zijn vrij goedkoop bij de toko, en door de olie in de pesto is het denk ik goed in te vriezen. Aangezien de pesto het meest tijdrovend is ben je met diepvries pesto een stuk sneller klaar! Nu al weer honger.

Liefs, Fleur

Peerby

Ziet hier! Een man in het wild.
Tom en ik wilden al eeuwen plankjes ophangen in het nisje waar de tv staat (de tv zie je hier niet want we waren slim genoeg om die aan de kant te slepen). Maar we hadden geen boor. Gelukkig kwamen Toms ouders op bezoek en mochten we hun boor lenen! Yolo lekker boren en planken ophangen (Tom dan vooral. Ik kan nog geen spijker waterpas maken).
Maar goed. Zo’n boor is echt zo’n ding wat je op zich wel wilt hebben, maar je gebruikt het niet heel vaak en om dan zo’n duur ding te kopen.. Een hele tijd geleden kwam ik via De Groene Meisjes op Peerby.
Wat is Peerby? Nou, volgens de site is het dit:
Peerby is lenen van je buren. Op website Peerby.nl kan je spullen lenen door rond te vragen in je eigen buurt. Dat rondvragen maakt Peerby uniek in zijn soort en zorgt ervoor dat je snel en makkelijk in contact komt met iemand die je kan helpen. Peerby bevordert zo het contact in buurten, is goed voor je portemonnee en is ook nog eens duurzaam, want maar liefst 1/8 van de CO2 uitstoot op aarde komt door de productie en consumptie van goederen.
Cool toch? Je kunt het via je computer doen en er is ook een app beschikbaar. Het gratis en makkelijk in gebruik. Ik heb zelf nog van niemand iets geleend, maar ik heb wel 3 muntplantjes waar geen ruimte meer voor was weg kunnen geven! Erg leuk om iets weg te kunnen geven aan iemand die je niet kent. De mevrouw die het kwam halen was er super blij mee, en daar word ik dan weer blij van.

We hebben ook wel eens een oude tv via Gratis ophalen Utrecht (facebook) weggegeven, maar dat is soms net een verzamelplaats voor alle flauwe, gemene en zeurderige mensen op aard (of dus in Utrecht). Niet erg fijne sfeer. Je bereikt er wel meer mensen mee dan met Peerby op het moment, maar hopelijk verandert dat in de toekomst. Hoe leuk zou het zijn als je helemaal yolo allemaal dingen van je buren kunt lenen en zij van jou?


1 30 31 32 33 34 35 36 38