IJsthee


Dit moet toch wel het beste glas ooit zijn? Het is in ieder geval de topper van mijn glascollectie. (jammer dat ‘topper’ onderhand zo’n nare Geer&Goor bijsmaak heeft)
Als je bij ons op bezoek bent en je wilt iets drinken heb je vaak de keuze uit 1) Koffie, 2) Thee, 3) Water. Als je geluk hebt kun je limonade krijgen. Maar dan moet the force wel met je zijn. Meestal heb ik wel genoeg aan een van deze dranken, maar door het warme weer afgelopen week kreeg ik ineens zo’n zin in ijsthee. Maar dan niet die uit de winkel met meuk en al. Ik dacht; het is vast heel makkelijk om te maken! En jawel, dat klopt. Met dit recept als inspiratiebron ben ik aan de slag gegaan en het resultaat was deze yolo ijsthee.

Wat je nodig hebt:
– 1 citroen (je gebruikt de schil ook dus ik zou voor biologische gaan)
– Gember (ongeveer 2/3 cm)
– Groene thee

Zet je waterkoker aan met ±0,5 liter water.
Snijd de citroen in plakjes, doe en doe de plakjes in een kom (of maatbeker zoals ik deed) en knijp deze een beetje fijn zodat het sap vrijkomt.
Schil de gember en snijd het in fijne stukjes, niet al te klein, niet al te groot. Voeg bij de citroen.

Oke, wat ik vervolgens deed: Gooi het kokende water over de citroen en gember heen, totdat het net onder staat. Laat dit trekken. Als het water iets is afgekoeld doe je de groene thee er bij (in een zakje of losse thee in een thee.. dingetje). Ik kreeg laatst de tip dat groene thee bitter wordt als je er te heet water op gooit.
Laat dit goed trekken, zo’n 30 minuten, en roer het af en toe even door. Giet dan alles in een fles en vul verder aan het koud water (dan is het sneller koud! Jeeej!), voeg eventueel nog een klein beetje agavesiroop toe. Zet in de koelkast en wacht tot het ijskoud is, pak dan je meest coole glas (het liefste met een Mexicaan en een cactus er op) en bob is je oom.

Ook lekker tijdens verhitte WK wedstrijden.
Liefs, Fleur
ps. Helaas, ik ben niet door! Dan maar de prostitutie in.

Kedeng kedeng oehoe

Vandaag in de trein terug van Enschede naar Utrecht stuurde ik een smsje naar Tom.
Hoe het ging, dat ik alweer in de trein zat en “ik ben op weg naar jou, want ik ben weg van jou”
Tom reageerde daar heel lief op. Waarop ik me afvroeg “Je had wel door dat dat Guus Meeuwis was toch?” “Uuuuuh jaaaaa” natuurlijk was had hij dit door!

Ach, de woorden (of ze nou van Guus zijn of van mij) komen alsnog recht uit m’n hart hoor.
Voor als je je niet goed voelt, of wel, is hier kedeng kedeng de videoclip. Prachtig. Buitengewoon.

Liefs, Fleur

ps. ik hoor morgen of ik door ben naar de 2e Lush ronde
pps. IK GA MORGEN OOK DE FACTUUR BETALEN EN DAN WORDT DE EP ECHT GEDRUKT!!!!
ppps. ik ruik nu weer heeeeeeelemaal lekker

Salade met verse kruiden en granaatappel


Deze salade maakte ik laatst. Niet op recept maar op gevoel. En het was zo lekker! Er zit heel veel smaak aan en is lekker fris. Met zulk warm weer krijg ik altijd zin in zoiets. Daarnaast is het ook nog eens super makkelijk om te maken.
Wat heb je nodig:

– Verse kruiden. Ik gebruikte: Munt, peterselie en koriander
(tip: haal dit bij een toko of turk, dan is het duizend keer goedkoper én lekkerder dan bij de supermarkt)
– 1 paprika (ik gebruikte een rode maar mocht je liever een andere kleur willen..)
– Een paar cherry tomaatjes
– Een paar radijsjes of wat rettich
– 1 granaatappel
Eventueel: olijfjes, couscous

Neem van elke kruid een goede hand vol en hak het klein, of knip het met een schaar. Snij de paprika in kleine stukjes en doe de cherry tomaatjes in kwartjes. Snijd ook de radijsjes of de rettich in kleine stukjes, mocht je hier niet van houden kun je het ook weglaten, maar het frisse en de licht scherpe smaak voegen wel echt wat toe.
Snijd de granaatappel doormidden, ik gebruikte zelf iets minder dan de helft, omdat er best wel veel in zat. Als je de helft weer door de helft snijdt kun je de pitjes makkelijk verwijderen.

Gooi alles bij elkaar! Je kunt er eventueel nog wat peper, zout en wat olie bij doen, maar ik vond het zonder al lekker genoeg.

Mocht je een salade niet vullend genoeg vinden kun je er couscous bij maken! Dat is er ook erg lekker bij.

Als je niet van koriander houdt is basilicum misschien wel een goede vervanger. Eventueel kun je dan aardbeien erbij doen, of deze in plaats van de granaatappel doen.

Oke ik denk dat we dit vanavond maar moeten gaan eten.
Fijne zonnige dag!

Liefs, Fleur

H’suan wen hua (oftewel; smeer dit in je haar en yolo)

Een tijdje terug was ik in de Lush, die keer dat ik vervolgens ’s avonds ineens aanschoof bij een sollicitatie-avond. Ik was daar die dag eigenlijk om 1 ding te kopen: deo.
Uiteindelijk kocht ik 2 dingen. Deo, en dit haarmasker.
Ik zou namelijk bij Madame Pompadour, een super gave kapsalon in Utrecht, mijn lange bruine haar weer blond gaan verven. Super slecht voor je haar natuurlijk (en het was al niet in zo’n goede staat). Dus toen ik in de Lush stond dacht ik: IK MOET OOK EEN HAARMASKER OFZO.
En zo, met hulp van de twee meisjes/vrouwen in de winkel, voila.

Toen ik het kocht was ik een beetje verkouden, ik rook dus niet echt wat toen ik een snuifje nam van de tester. Maar wow, de geur is super heftig. Op een positieve manier. Hoewel ik wel even moest wennen vind ik het nu heerlijk. Er is laurier in en dat geeft het een heel kruidige geur die super lang blijft hangen (serieus, de geur bleef zo’n 3 tot 4 wasbeurten hangen).

Er zitten veel voedende ingrediënten in, zoals banaan, avocado, olijf olie en ei, en dat merk je ook. Ik word er echt zo blij van als m’n haar gezond aanvoelt en ik er mijn vingers door kan halen zonder vast komen te zitten. Ook wordt mijn haar redelijk snel zwaar, als ik een beetje teveel crèmespoeling gebruik valt het al als een zakdoek langs m’n gezicht, bij dit haarmasker heb ik daar geen last van! Ook wordt het er niet sneller vet door.

Je smeert je (droge) haar helemaal in met het smeuïge goedje, vervolgens laat je het zo’n 20 minuten zitten en was je het zoals je normaal ook doet.

Ik vind het wel een beetje vreemd om een haarmasker met ei te gebruiken terwijl ik zelf eigenlijk geen ei meer eet, dus of ik het nog een keer zou kopen weet ik niet.. alle producten zijn natuurlijk vrije uitloop, maar ja.. zelfs voor vrije uitloop worden de haantjes met duizenden tegelijk versnipperd en verbrand.

1 potje kost €13,70, met mijn lengte haar (schouder) doe je er zo’n 3 keer mee. Niet heel goedkoop dus, maar ook niet super duur. En het werkt tenminste. Hier het product op de site zelf.

Oja, en via facebook zag ik een oproepje dat ze weer iemand zochten. Dus ik ga dinsdag weer gezellig voor de groepssollicitatie! Ik ben benieuwd :-)

Joe!

Liefs, Fleur

Zo kun je het ook bekijken

Ik zit best wel vaak te stressen over m’n leven na school; hoe lang zal het duren voor ik mijn huur niet meer kan betalen, ik vervolgens in de goot beland en mijn lichaam moet gaan verkopen om in leven te blijven?
Maar aan de andere kant levert het ook veel leuks op; tijd en ruimte. Fysieke tijd en ruimte (voor zover dat kan), maar ook de tijd en ruimte in mijn hoofd. Want mijn studie aan het conservatorium heeft echt een groot deel van mijn leven overgenomen. Nee wacht; mijn studie aan het conservatorium ís mijn leven. Afgelopen 4 jaar was dat gewoon alles waar ik tijd en ruimte voor had. Over grote projecten gesproken dan. Ik ben ook nog wel eens naar de supermarkt geweest enzo.

Maar laatst, onder positieve invloed van de film Julie&Julia (heerlijke vrouwenfilm) dacht ik ineens: Potverdorie! Straks kan ik meer dingen gaan doen!! Dingen die ik eigenlijk nu ook al wel kon doen, maar niet deed omdat er in mijn hoofd geen ruimte voor was. (hopen dat er straks nog wel geld voor is).

Dingen als; koken, meer bloggen, meer schrijven (muziek en gewoon), meer tekenen, meer creatieve dingen!
Ik wil ook echt meer sporten (eehhhh ja).
Paardrijden.. dat zou ik ook graag weer willen.. misschien is er wel íemand in Utrecht die op zoek is naar een oppaspaardenmeisje?
En dan wil ik ook over meer dingen bloggen.. serieuzer bloggen. Niet alleen meer mijn persoonlijke gezever over hoe ik straks mijn huur niet meer kan betalen en de prostitutie in moet en over dat ik heel graag lang haar wil (om het vervolgens DAN TOCH WEER AF TE KNIPPEN). (nee ik heb geen spijt hoor, het moest gewoon.) (Maar ik wil wel weer lang haar alsnog).

Oke, ik ga even naar m’n bijna affe artwork kijken! God wat is Rosa toch fantastisch. En daarna toch weer met.. school bezig. Nog eventjes.

Liefs,
Fleur

Nu en later

Kijk nou eens wat een schatjes, die Tini, Miranda, Mijke en Marieke. Dit was met m’n verjaardag.

Het is zo druk! Van hot naar her en soms ook niks, maar dan ook even compleet niks. Ik schuw een beetje weg van mijn computer af en toe. Die dwingende rode meldingen en mailtjes die op een antwoord wachten. Aan de scriptie wordt hard gewerkt, en ik heb alleen nog deze en komende week les (eigenlijk heb ik maar 1 les, verder geef ik zelf coaching). De EP gaat ook z’n gangetje.. al gaat het wel langzamer dan ik wil/hoop.. iedereen is ook zo druk! Maar het krijgt steeds meer vorm. Ik hoop maar dat ‘ie op tijd af is voor m’n assessment NEGENTIEN JUNI. Dat is al bijna. Dat is m’n afstudeerpresentatie. Spannennnnnnd ja. Dan nog wel even 27 juni de scriptie inleveren en dan.. ja dan.. dan ben ik klaar! (als het goed is)

Ja en dan…
Ach, dat zie ik later wel.

Fijne dag.
Liefs, Fleur

De vloek op gebouwen

Soms lijkt het wel of op sommige gebouwen een vloek heerst; elke winkel die zich er vestigt overleeft het niet. Bij ons in de buurt is ook zo’n gebouw. Toen Tom in zijn nieuwe huis ging wonen, toen we elkaar nog niet zo lang kenden, zat er een pizzeria, of een turks zaakje, ik weet het niet meer zo goed. Wanneer weet ik (ook) niet meer, maar op een gegeven moment waren ze weg.
De grote ramen lieten een lege ruimte zien, en een briefje met ‘te huur’.

Er volgde een turks zaakje (of een pizzeria? of was het in eerste instantie en grill-room? Dat zou ook kunnen) en het leek goed te gaan. De scooters met koffers achterop, reden af en aan, en stonden midden op de stoep. In de weg. Maar opeens was het weer leeg. Weer die lege ruimte met een wit briefje dat ‘te huur’ zei.

Langere tijd stond het leeg tot ik, in mijn regelmatige wandeling van het station naar huis, zag dat er mensen aan het verbouwen waren; een Grieks restaurantje moest het worden. Druk bezig in oude kleren, met witte verf en boormachines. Het zag er mooi uit toen het af was. Het ziet er nog steeds mooi uit. Maar het ziet er ook leeg uit. Er zitten vrijwel nooit mensen. Het bord met prijzen werd al aan de andere kant van de weg gezet, alsof ze wilden zeggen; wij zitten hier hoor! Fiets ons alsjeblieft niet voorbij! En nu hangt er een briefje, (nog) niet met ‘te huur’, maar met ‘studentenkorting’; 1 maaltijd, met 1 glas frisdrank. Maar binnen zie ik nooit studenten zitten.

Ik vraag me af hoe lang het duurt voor de grote ramen weer een lege ruimte laten zien. Er móet wel een vloek zijn. Of het is gewoon de locatie. Al zou je denken dat een restaurantje op 5 meter afstand van een coffeeshop wel goed zou moeten draaien.. misschien moet ik er een restaurantje beginnen, met chips en chocolade en zelfgemaakte (vegan) taartjes en cakejes. Een bio, vegan, vreetkickcafé.

Ik doe mijn computer dicht en ga maar eens (in mijn eentje) wandelen.
Liefs, Fleur