Een kuil op een foto

Hier links ziet u, als u goed kijkt, een opvallende kuil in het landschap. Links onder, nog nét op de foto.
Vandaag wil ik u graag vertellen dat er op 13 mei 1943, midden in de storm die de Tweede Wereld oorlog genoemd wordt, hier een vliegtuig neerstortte. De piloot, een Duitse jongen die van zijn ouders de naam Gustav Fällt had gekregen, overleefde de val maar verdween enkele dagen later uit het ziekenhuis en werd nooit meer gevonden.

Verder ziet u op de foto hierboven een belangrijk moment in de geschiedenis; het sluiten van de vrede van Utrecht door Dhr. Katt en Dhr. Hofland. Een memorabel moment wat minuten later uitbundig gevierd werd met het drinken van bier en het beoefenen van radslagen. Of was dat daar voor?

Love will overcome death

Helaas ben ik niet aangenomen bij de Lush. Echt jammer, want ik vond het super leuk om in de winkel te werken! Ik ben natuurlijk heel lang heel erg moe geweest, en moet hier nog steeds altijd op letten, maar toen ik thuis kwam van die drukke middag in die drukke winkel (het was een zaterdag, en dan ook nog eens die voor moederdag, dan weet je ’t wel)(hoop ik) was ik helemaal niet moe. Ik ben niet heel erg teleurgesteld omdat ik ook wel verwacht had dat ik gewoon niet de meest geschikte was van de mensen die meededen, maar goed, het is wel jammer.
Ik mocht nog wel iets uitzoeken, en koos voor een van hun shampoos. Ik zal er binnenkort eens een foto van maken want het is heel anders dan gewone shampoo. Zelf heb ik het nog nooit geprobeerd, maar morgen ga ik m’n haar weer wassen. Heerlijk hè, zo’n geluksmomentje om naar uit te kunnen kijken. *zucht en kijkt dromerig uit het raam met een weeïge glimlach*

Tijd voor een songtekst.

We locked ourselves in a room
turned off all the lights

made sure we were hidden
from the ones outside

All of them went mad
You shouldn’t go you’ll end up dead

I’d die if it would save you
risk all that I have
keep you in my arms, I’ll hold you
Love will overcome death

I give you a little to eat
now the food is gone
I promise you love is enough
for us to live on

All of them went mad
You shouldn’t go you’ll end up dead

I’d die if it would save you
risk all that I have
keep you in my arms, I’ll hold you
Love will overcome,
our love will overcome


Come here in my arms my love
rest your head against mine
It’s okay, I’m not crying

You’re just tired, you’re not dying

I’d die if it would save you
risk all that I have
keep you in my arms, I’ll hold you
Love will overcome,
our love will overcome
Love will overcome death

Zaterdag is m’n afstudeerconcert, en dat is erg spannend, en m’n oog trekt, en dat is erg irritant.
Vanavond maar vroeg slapen. Gelukkig is het fijn weer met zon en een blauwe lucht met af en toe wat wolkjes als watjes in de lucht.

Liefs,
Fleur

Storm

Er was vandaag storm, je kon ‘m niet gemist hebben. De wind waaide en duwde tegen de iele bomen aan die voor ons huis staan. De regen sloeg neer op de grond en bliksem doorkliefde de bijna zwarte lucht. Ik heb ook storm, of een bijna storm. In m’n buik, precies onder waar je ribben eindigen, daar woedt een storm. Of bijna. De elektrische spanning hangt, en af en toe rommelt het, klaar om los te breken. Of het is al losgebroken, het stormt al. Ik kan niet voelen welke van de twee het is. Zo veel spanning. Ik bijt op een houtje door de zure appel heen tot eind juni. Als het goed is neemt die elektrische spanning (of de storm) langzaamaan stukje bij beetje af. Tot die tijd heb ik wandelingen en gesprekken met Tom, en kijken we films enzo om onze hoofden af te leiden van onze buiken. We kijken Cosmos en PewDiePie, en Kings of Summer en The Way Way Back, en nu komt Ratatouille. 
Morgen ga ik ongeveer 1,5 uur meelopen in de Lush, ik ben dus door naar de twwwwweede rrrrronde (onde onde)(kermis-style). Spannend dus. Maar leuker spannend dan ik bang voor was.
Hoe was de storm daar?
Liefs, Fleur

Meet the crew video!


Voor iedereen die ‘m niet al via facebook gezien had, of hem nog eens wil kijken.

Haha ik moest steeds zo hard lachen toen ik deze video editte. Die jongens zijn zo grappig. Ohh het is zo druk en spannend; met minder leuke maar gelukkig ook wel hele leuke dingen!

De video maken bijvoorbeeld.. spannend en druk; maar wel heel leuk! In m’n hoofd ziet het er ook al heel cool uit. En de video’s die tijdens het opnemen zijn opgenomen online zetten.. ook leuk!
Ik moet nog wel heel veel aanleveren (bij Stemra en de drukkerij) en dat zijn wel dingen die nog wel spannend worden; gaat het wel op tijd lukken? Ik wacht namelijk nog op wat gegevens die ik móet hebben voor ik Stemra toestemming kan gaan vragen voor ‘productie in eigen beheer’.

En wat ook spannend is, gisteren waren Tom en ik de stad in, ik wilde al een tijdje bij de Lush langs om daar deo te halen. Toen ik zei “ah jullie hebben hier helaas nooit echt vacatures hè?” zei het meisje achter de kassa “nou, er is vanavond een groepsollicitatie.”
Dus toen heb ik maar met Tom bij de Hema, die er tegenover is, een vegetarische slager burger met patatjes gegeten (ik kon het niet eens op zo zenuwachtig). En ben ik daarna maar weer naar de overkant gelopen. Alles wat ik gisteren aanhad, en mijn haar, ruikt nu naar de Lush. En ik hoor woensdag of donderdag of ik door ben naar de tweede ronde (zaterdag een paar uur meedraaien in de winkel; ieeek!)

Oh m’n buik draait zich om, het is zo spannend! Aangenomen worden of niet, en het werken sowieso. Brr. Nouja, het zal wel normaal zijn, die zenuwen.

Oke ik ga proberen m’n eigen stempel(s) te maken.

Joe!
Fleur

Instagram

ETEEEEEEN! Ik maakte bananen ijs met cookiedough; het kan nog beter maar het was al erg lekkerrrr. * Weer die tortilla taart, omnom, en super makkelijke linzensoep; lekker ziekenvoedsel. * Tom maakte deze salade met onder andere spinazie, bonen en tempeh.
Hoewel de veganchallenge nu is afgelopen, ben ik wel van plan voornamelijk veganistisch te eten, en ook bij het kopen van nieuwe producten het zoveel mogelijk niet-dierlijk te maken.


De kaart was voor Tom om mee te nemen op z’n fietstocht in België. * De EP vleugel met Tom als slide operator. * Jurriaan was een baas met z’n twee cello’s; dat moest natuurlijk gevierd worden met een foto.


We hadden wraps over en courgette en spinazie, de uitkomst; een chille lunch. Yolo. * Met mijn afstudeerconcert 17 mei ga ik één liedje op de ukelele spelen.. ik heb d’r nu al zin in! ;-) * We kochten rabarber en maakten eergisteren rabarber crumble, ik maakte ook een smoothie met diepvries aardbeien en mango, en sojamelk. Hij was alleen best wel smaakloos. Ik gebruikte ‘m toen als sausje bij de crumble, die wel erg lekker was.

We keken afgelopen dagen tijdens de ochtend koffie een aflevering van Cosmos, ik houd van documentaires over het ontstaan van de aarde, en hoewel deze echt té Amerikaans is, kan ik er ook wel weer van genieten. * Ik bouwde mijn stempelmachientje om tot dit er stond. Leuk! * Dit boek kreeg ik van een van m’n zussen voor m’n verjaardag, het was een heel mooi boek. Grappig, zielig en mooie zinnen, net als The Fault in Our Stars.

Morgen zet ik een filmpje online waarin ik de crew voorstel van de EP! Van de eerste keer opnemen dan, want de 2e keer hadden we maar een crew van 2 en Jurriaan er nog bij voor cello.

Fijne 5 mei.
Liefs, Fleur

Opnames en Oma

Er is veel gebeurd in de afgelopen dagen, eigenlijk alleen maar veel leuks! Het wordt denk ik wel een lange blog dus.

Woensdag ging ik op pad naar Amsterdam, om foto’s te maken met Rosa. Het is gek hoe moeilijk het kan zijn om armen mooi op de foto te zetten, maar ik denk dat het wel gelukt is. Rosa stuurde me wat proefjes en het zag er nu al prachtig uit. Het is alleen nog wachten op het ontwikkelen van de analoge foto’s, en tot Rosa haar photoshop magie heeft gebruikt.

Woensdagavond ging ik samen met Tom richting Nijverdal, waar mijn moeder vandaan komt, waar mijn oma woont. We zouden bij haar blijven slapen tijdens het opnemen van de EP, net als vorige keer. Het is altijd zo gezellig, ze is zo lief. Als je bij haar blijft slapen, en je kruipt ’s avonds je bed in, ligt er steevast een kruik in je bed, of een warme elektrische deken, en ’s ochtends staat het ontbijt al klaar, en de koffie. We gingen vroeg slapen want ik was ziek; keelpijn en hoofdpijn. Echt, keelpijn. 1 dag voor het opnemen van m’n EP.

Donderdag vroeg op, om 10 uur moesten we op school zijn. Eerst hebben we denk ik wel 2 uur geknoeid met de lichten en de camera’s. Het moest wel die sparkle hebben ;-)
Zingen met m’n keel was super vermoeiend, maar als ik zong deed het niet per se pijn, en het lukte gelukkig veel beter dan ik verwacht had. Richard achter 1 camera, Tom achter de andere als slidemaster of slide operator (zing op de melodie van smooth operator). Aan het einde van de dag stonden er 2 liedjes op.

’s Avonds zaten we in de woonkamer met mijn oma, we keken Het mooiste meisje van de klas wat leuker was dan ik dacht. Mijn oma vertelde over de oorlog. Ze was 12 toen het begon, en woonde met haar familie vlak naast het spoor waar vaak op treinen geschoten werd. Nijverdal werd in de oorlog een paar keer gebombardeerd. Ze kon zich nog zo goed herinneren hoe de bommenwerpers overvlogen. Hoe de bommen eruit vielen en uiteindelijk neerstortten op de grond; op mensen en huizen en straten en bruggen. Ze vertelde ook dat ze in een boerderij moesten slapen, dat er verdwaalde v12 raketten overvlogen en de soldaten op het huis schoten als het licht nog aan was. Die kropen dan door het gras richting het huis, op de voet gevolgd door nieuwsgierige koeien, waardoor ze in ieder geval wisten dat ze er weer aankwamen. En ze vertelde dat de buren twee zonen hadden, met 2 motoren, waarvan eentje bij hun thuis in het schuurtje verstopt stond. De Duitsers vielen in bij de buren, de twee zoons waren al gevlucht het veen in. M’n oma vertelde dat ze door het raam zag hoe de buurvrouw aan haar haren naar buiten werd getrokken en haar man daar in elkaar geslagen werd. Na een tijdje zag ze dat er rook uit het huis kwam; ze hadden het huis in brand gestoken en gingen vervolgens een eindje verder op staan om te kijken hoe het af zou branden. De brandweer schoot gelukkig te hulp, en de twee zoons kwamen na een paar ijskoude nachten buiten geslapen te hebben weer verkleumd thuis.

Vrijdag was mijn keelpijn over maar was het moeilijker om te zingen; het duurde langer voor m’n stem warm was en ik ‘m kon controleren. Jurriaan kwam met zijn cello en blauwe beanie en het duurde weer even voor de lichten en camera’s goed stonden, maar uiteindelijk stond rond een uur of 3 alles op de spreekwoordelijke band. Terug in de trein hebben Tom en ik gebrainstormd over de video (ik ga een video maken had ik dat al gezegd?), wat heel cool was! We aten nog patatjes bij mijn oma met m’n oom en tante, en 2 honden die ook patatjes wilden maar dat niet mochten, en gingen weer terug naar Utrecht.

Het is moeilijk om te zeggen, maar volgens mij staat alles er wel op. Er moet van elk liedje een take bij zitten die goed is, die straks op de EP komt. Ik ga dit weekend het meet the crew filmpje afmaken en online zetten. Ik moet nog veel doen, maar de EP komt er aan en ik heb er zin in! Het is ook erg erg spannend natuurlijk, wat zal iedereen er van vinden? Maar het proces was in ieder geval al super leuk met de jongons en het logeren bij m’n lieve oma.

Oja, weet iemand nog een goede ep titel? ;-)

Liefs,
Fleur

Into the sea

Ik droomde dat ik een tatoeage ging laten zetten; into the sea. Woorden die heel veel voor me zijn gaan betekenen. De tekst heb ik ooit eerder hier geplaatst. Een liedje over terug gaan naar wie je werkelijk bent. Terug naar hoe je op alles verliefd was en bij sommige dingen niet stil stond. Ik hoop ergens dit jaar te weten welk lettertype ik ‘m wil, en waar ik ‘m wil. En dat ik geld heb om ‘m überhaupt te laten zetten. Elke dag doe ik mijn best om een stukje dichter in de buurt te komen van wie ik was; een zingende zeemeermin die zich verwondert over alles en alleen maar liefde en glimlachen geeft.

Hierboven mijn prachtige neefje Floyd toen we met hem naar Blijdorp waren. Als een kind in de dierentuin zou het nieuwe als een kind in een snoepwinkel moeten zijn. Kleine zeemeerman.